Grote voeten

...en een dikke opstopping in de tunnel.

Pubers

De eerste Valentijn in haar peuterpuberteit en het is al prijs op de crèche. Kijk dat voorhoofd. tsss!


Uitsmijter van vandaag: het stapfilmpje (hoofd 90° draaien)

Het ochtendritueel

Deze week was het weer prijs. Om kwart na zes, een uur waarop de verwarming nog niet eens is aangesprongen, stond ze er weer. Traditioneel begint dat met een klaagzang door de luidspreker op ons nachtkastje die pas stopt als ze een snoet in de deuropening ziet opdagen. 'Pahpah', snel even de aap en de tut grabbelen en dan rechtkruipen om uit bed gehesen te worden.

Wat doe je dan als het veel te koud is beneden. Mevrouw in haar zetel onder een dekentje naar Kaatje laten kijken. Alle tijd dus om boterhammetjes te smeren.




Vanmorgen waren de bokes op. Benieuwd of het met corn flakes ook zou lukken om de ochtendhonger te stillen. En jawel hoor. Even roeren met de lepel, een grote grabbel nemen met dat handje en dan hop alles in de mond proppen. Straks stofzuigen 'pahpah'.

Gelukkig nieuwjaar!

Januari is voorbij gevlogen. Van de vele goede blogvoornemens is dus niet veel in huis gekomen. Een filmpje van de eerste stapjes hebben we nog steeds niet kunnen maken. Flore is namelijk een zeer eigenzinnige hoofdrolspeelster. 'Fototoestel bovenhalen' is voor mevrouw het signaal om de kruipmodus in te schakelen. Kruipen gaat ook nog steeds sneller. Ik vermoed dat ze de stapfase gaat overslaan en meteen voor de fiets gaat.



In het nieuwe jaar zijn haargroeitips altijd welkom...



...en kleedjes die meteen stof opnemen in kleine hoekjes ook...



Maar eerst nog een ander ongemakje overwinnen. De rode puntjes hebben hun weg gevonden naar de crèche. De helft van de kindjes zit er met vervelende en kriebelende blaasjes over heel hun lichaam. Al bij al valt het bij Flore nog mee, maar het blijft toch *zielig* als de jeuk weer eens toeslaat. Het ergste lijkt na 3 dagen wel al voorbij. Weer een kinderziekte om af te vinken.

6:40 am

Flore is er de laatste dagen nogal vroeg bij en daarenboven is ze overduidelijk een ochtendmensje. Gezellig snoezelen in bed tussen mama en papa is voor baby's. Flore kruipt en klautert liever. Af en toe, maar alleen als ze er echt zin in heeft, gaat ze op wandel. Jaja, trots dat we zijn. Flinke meid!

Wittebroodsafdakje

In deze barre wintertijden blijven we met z'n allen gezellig binnen. Bobux-sloefjes zijn nu eenmaal niet gemaakt om door de sneeuw te ploeteren. De hele tuin ligt onder een dikke witte laag. Niet makkelijk voor de vogeltjes en met de bakken sneeuw die maar blijven komen hebben de broodkruimeltjes een dakje nodig. Tijd om een in onbruik geraakt huwelijksgeschenk (glasbreuk) een 2de leven te gunnen.

Vrolijk kerstfeest vogeltjes!

Blij dat je in mijn team zit

Iedereen heeft er wel een. Een collega die een grote foto van zijn klein mannen als bureaubladachtergrond heeft staan. Hier dus ook. Bij elke nieuwe foto op de blog ontsnappen de collega's er de volgende dag niet aan. Zelfs vanop het bureaublad is Flore een teamspeler. Zit het er bij iemand even tegen, dan verzet Flores kinderlachje snel de zinnen. Voor collega Kriskras heeft Flore een applausje in petto. Bravo Kris!